Omdat het juridisch wel 1 omgevingsplan vormt, raadt de VNG aan het TAM-IMRO omgevingsplan als het ware als een nieuw hoofdstuk in te voegen in het omgevingsplan. U kunt dit doen via de naamgeving van het TAM-IMRO omgevingsplan: ‘Hoofdstuk[spatie]22a[spatie][naam plangebied]’ Een volgend TAM-IMRO omgevingsplan kan dan ‘Hoofdstuk[spatie]22b[spatie][naam plangebied]’ heten, enzovoort. Dit hoofdstuk wordt juridisch toegevoegd na Hoofdstuk 22 en voor de slotbepalingen in Hoofdstuk 23.   

Volgens de werkafspraak van Geonovum begint de naam van een TAM-IMRO omgevingsplan met ‘TAM-omgevingsplan’ gevolgd door een spatie en de rest van de plannaam. De volledige plannaam van het eerste TAM-IMRO omgevingsplan wordt daarmee: ‘TAM-omgevingsplan[spatie]Hoofdstuk 22a[spatie][naam plangebied]’.  

Waarom niet doornummeren?

De reden dat het niet handig is om de hoofdstukken direct door te nummeren naar hoofdstuk 23, hoofdstuk 24, etc. is dat er in het op het DSO gepubliceerde omgevingsplan al een hoofdstuk 23 bestaat. In dat hoofdstuk 23 zijn de slotbepalingen opgenomen. De toepasbaarheid van de slotbepalingen op het TAM-IMRO onderdeel van het omgevingsplan kan discussie opleveren, wanneer het plan ná dat hoofdstuk 23 wordt toegevoegd. 

De IMRO-standaarden maken het niet mogelijk om een regeling te beginnen met een ander hoofdstuk dan hoofdstuk 1. U kunt de naamgeving van het hoofdstuk wijzigen, maar hoofdstuk 1 blijft altijd zichtbaar. De standaarden bieden ook geen mogelijkheid tot het gebruik van paragrafen. Ook voor de artikelen geldt dat deze in IMRO automatisch worden genummerd en dat de nummering dus bij ‘artikel 1’ begint. Voor ons doel is de IMRO hoofdstuk- en artikelnummering echter onhoudbaar, omdat het omgevingsplan van rechtswege al een hoofdstuk 1 en een artikel 1 kent. Deze nummers zijn dus al ‘bezet’.

Om duidelijk te maken hoe een TAM-IMRO omgevingsplan zich verhoudt tot en integreert met de rest van het omgevingsplan, stelt de VNG voor om na het object ‘Regels’ en voor het object ‘Hoofdstuk’ een preambule op te nemen. De preambule geeft aan hoe het TAM-IMRO omgevingsplan als onderdeel van en in samenhang met de rest van het omgevingsplan gelezen moeten worden.

Voorbeeldtekst preambule

Dit TAM-omgevingsplan is gericht op het faciliteren van gebiedsontwikkeling op de locatie [naam van de locatie van het plan] en vormt juridisch een nieuw hoofdstuk (hoofdstuk [22a]) van het omgevingsplan van de gemeente [naam van de gemeente]. Dit hoofdstuk is op grond van artikel 11.1 van het Besluit elektronische publicaties, bekend gemaakt en digitaal beschikbaar gesteld met de landelijke voorziening www.ruimtelijkeplannen.nl. Het is met deze landelijke voorziening niet mogelijk dit hoofdstuk conform de juridische vormgeving van het omgevingsplan in STOP-TPOD beschikbaar te stellen.

De in dit op https://www.ruimtelijkeplannen.nl uitgegeven deel van het omgevingsplan (hierna: dit deel) weergegeven hoofdstukken moeten gelezen worden als paragrafen van hoofdstuk [22a] van het omgevingsplan van de gemeente [naam van de gemeente]. In de artikelkop van de in dit deel weergegeven artikelen moet na het woord 'Artikel', na de spatie en direct voor het artikelnummer '[22a.]' gelezen worden. In de kop van de bijlagen bij het in dit deel weergegeven hoofdstuk moet na het woord ‘Bijlage’, na de spatie en direct voor het nummer van de bijlage ‘[22a.]’ gelezen worden.

In dit voorbeeld is tussen haken steeds '22a.' opgenomen. Bij een volgend TAM-IMRO omgevingsplan maakt u daar '22b.' van, enzovoort.

Als het TAM-IMRO omgevingsplan wordt geraadpleegd in het Omgevingsloket (Regels op de kaart) is de preambule direct zichtbaar boven de regels. Hoe de preambule exact moet luiden, is afhankelijk van de wijze waarop het TAM-IMRO omgevingsplan is opgesteld. Globaal zal het erop neerkomen dat het TAM-IMRO omgevingsplan gelezen moet worden als hoofdstuk en de artikelen gelezen moeten worden als artikelen in dat hoofdstuk. Maar er zijn variaties mogelijk. De zin met betrekking tot de wijze waarop een bijlage bij het TAM-IMRO omgevingsplan gelezen moet worden, is alleen nodig als het TAM-IMRO omgevingsplan bijlagen bij de regels heeft.

Een TAM-IMRO omgevingsplan moet (dus) worden gelezen als hoofdstuk van het omgevingsplan. Dit heeft gevolgen voor de mogelijkheden om algemene bepalingen en slotbepalingen te gebruiken. Het omgevingsplan van rechtswege (specifiek de bruidsschat) kent immers al een hoofdstuk 1 met algemene bepalingen en ook een hoofdstuk 23 met slotbepalingen.

U kunt wel algemene bepalingen opnemen, maar die kunnen dan alleen betrekking hebben op de locatie en artikelen uit het TAM-IMRO omgevingsplan. Dit vanwege de begrenzing van de werking van de regels tot de TAM-IMRO omgevingsplan-locatie (zie kernvereiste 2). U kunt het opnemen van algemene bepalingen technisch realiseren door het opnemen van een hoofdstuk, dat (op grond van de preambule) juridisch gelezen wordt als paragraaf. De techniek biedt immers geen mogelijkheid tot het gebruik van paragrafen.

Uw TAM-IMRO omgevingsplan kan geen slotbepalingen bevatten.

Wilt u een bijlage opnemen? Dan moet u bij de nummering van die bijlage rekening houden met de al bestaande bijlage(n) bij de rest van het omgevingsplan. Een nieuwe bijlage kan ‘Bijlage 22a.1’ zijn voor een TAM-IMRO omgevingsplan dat Hoofdstuk 22a vormt van het omgevingsplan van de gemeente. Een nieuwe bijlage bij een TAM-IMRO omgevingsplan dat Hoofdstuk 22b vormt, kan dan ‘Bijlage 22b.1’ heten, enzovoort. Als u de preambule opneemt met de passage over de bijlagen, is het niet nodig om in de plansoftware de naam van de bijlage anders te formuleren. 

In plaats van een bijlage met begripsbepalingen toe te voegen, kunt u ook overwegen de begripsbepalingen voor het TAM-IMRO omgevingsplan op te nemen in de artikeltekst van het TAM-IMRO omgevingsplan. Dit is overzichtelijk en beperkt verwarring.