“Bij de 1-op-1 begeleiding van gedupeerde jongeren merkten we steeds vaker de behoefte aan groepsondersteuning. Om hen in contact te laten komen met andere jongeren die hetzelfde hebben meegemaakt”, vertelt Mounir. Precies in die periode werd Mounir benaderd door de documentairemakers van Het Kind van het Toeslagenschandaal. “Samen met hen organiseerden we een documentairevoorstelling. Deze avond was min of meer het startschot voor de groepsactiviteiten en het lotgenotencontact. We hebben namelijk niet alleen kinderen, maar ook hun ouders hiervoor uitgenodigd.”  

Avond waarin emoties, verhalen en kunst samenkomen

De datum voor deze avond was snel vastgelegd en het team van Mounir begon met de voorbereiding en de uitnodigingen. “We maakten een aanmeldlink en hebben geflyerd via onze casusregisseurs én de community builders die warme contacten hebben in de wijken. Dat was echt nodig omdat gedupeerde ouders niet zomaar komen, omdat ze zich schamen. Gelukkig kregen we al snel rond de 60 aanmeldingen. We wilden er meteen een speciale avond van maken voor de gedupeerden. We zorgden voor presentjes op hun stoelen en er was lekker eten en een drankje.”

Mounir herinnert zich de avond nog goed: “Natuurlijk stond de voorstelling zelf centraal, maar het aansluitende panelgesprek was minstens zo waardevol. Hieraan namen behalve Stichting Lotgenotencontact ook een casusregisseur en een gedupeerde ouder deel. “Het was echt een open gesprek en de hele zaal luisterde ademloos mee. De casusregisseur vertelde dat hun eerste gesprek heel moeizaam tot stand kwam: de gedupeerde vertrouwde het niet en wilde niets met de gemeente te maken hebben. Totdat de casusregisseur voorstelde eerst een kopje koffie te doen op het Plein. Inmiddels zijn ze beste maatjes. Dat was ook te zien omdat ze hand in hand het podium opliepen.” De avond werd enorm gewaardeerd en na afloop ontstonden veel leuke gesprekken (ook tussen gedupeerden zelf). En dat was uiteindelijk het doel. “We hebben zoveel positieve feedback van gedupeerde ouders ontvangen. Sindsdien hebben we al diverse andere lotgenotenbijeenkomsten georganiseerd.”

Jongeren van 8-14 jaar verbinden

De casusregisseurs kregen regelmatig aanvragen voor spullen voor kinderen uit de leeftijdsgroep van 8-14 jaar. “Ze vroegen ons: kunnen jullie meedenken hoe we deze kinderen op een andere manier kunnen helpen bij hun toekomst?” Kinderen van gedupeerde ouders in de leeftijd van 8-14 jaar zijn opgegroeid in de periode dat hun ouders het heel moeilijk hadden. Mounir: “Vaak konden ze niet zoals klasgenootjes spelletjes op een telefoon of tablet spelen omdat er in huis geen apparatuur was. Vaak wordt dan gedacht aan huiswerkbegeleiding, maar wij wilden iets leukers doen voor de kinderen. Op een speelse manier iets leren en waar je ook met plezier naar toe gaat.” 

Ze merkten dat deze kinderen echt achterliepen in hun digitale ontwikkeling. Mounir zocht contact met het bedrijf TechHelden dat vooral actief is voor jongeren in kansarme wijken in Amsterdam. Hij legt uit: “Wij hebben gekozen voor de begeleiding van onze jongeren bij het maken van een eigen Roblox spel.” Roblox is een online-spel waarmee gebruikers games kunnen programmeren en games kunnen spelen. “We dachten: alle jongeren kennen het van vriendjes. Aan de hand daarvan konden ze op een speelse manier de basisprincipes van programmeren leren. Ze maakten elk hun eigen spel, in hun eigen wereld. Ze leerden hier niet alleen hun talent te ontwikkelen maar leerden ook om creatief te zijn én samen te werken met de andere kinderen uit de groep.” Afgelopen najaar gingen twee groepen van 10 deelnemers 8 weken achter elkaar op zaterdag aan de slag. De cursus is erg positief ontvangen. 

Tegenvallers?

Ging er dan niets mis? “Jazeker”, vertelt Mounir. “We merkten dat er na een paar weken ineens minder kinderen kwamen. Toen we dit navroegen, bleek dat ouders het vergeten waren omdat er zoveel speelt in zo’n gezin. Daarna stuurden we alle ouders op donderdag een herinnering per mail.

Er was ook landelijk wat negatieve aandacht voor Roblox. “Daarom waren we extra blij dit te hebben georganiseerd.” De kritiek ging erover dat in de omgeving van het spel ook mensen met slechte intenties kunnen verschijnen. Mounir: “Daarom is het zo belangrijk dat we jongeren leren te ontdekken wat veilig is, en wat niet. Dit aspect is actief meegenomen in de ontwikkeling van het spel en de cursus van TechHelden.”

TechHelden bracht de laptops mee waarmee de kinderen konden werken. Mounir: “We kwamen erachter dat er een kind was dat het spel thuis wilde afmaken, maar geen laptop had. Toen zijn we met de casusregisseur in gesprek gegaan. Omdat we met een goede onderbouwing konden aantonen dat het kind een laptop nodig had voor de eigen ontwikkeling én het huiswerk, kon de laptop worden aangeschaft vanuit de brede ondersteuning. Het mes snijdt daarmee aan twee kanten.”

Vervolg

Alle positieve reacties inspireerden om nieuwe cursussen grootschaliger te gaan opzetten. Mounir legt uit: “Eigenlijk willen we activiteiten aanbieden per leeftijd. Dus met aparte programma’s: voor kleuters iets maken met lego en voor de groepen 4, 5 en 6 met VR-brillen. Voor de bovenbouw kun je dan iets bedenken met leren programmeren.”

Hij is er trots op. “We hebben veel reacties van ouders gehad dat ze het zo waardeerden dat de gemeente dit heeft georganiseerd. Ik denk dat het ook bij andere gemeenten kan slagen. Je kunt dit - net als wij - eerst op kleine schaal organiseren en kijken hoe het aanslaat. Maar kinderen zijn overal hetzelfde en je kunt het altijd uitbreiden.”