Maak de ambitie om dakloosheid te beëindigen waar! Deze oproep doet de VNG in een inbreng op het Tweede Kamerdebat Dakloosheid op 11 november. Er zijn positieve ontwikkelingen en kansen die we kunnen benutten, maar er zijn ook meer investeringen nodig.

In onze inbreng voor het Commissiedebat Dakloosheid (pdf, 118 kB) zetten we op een rij wat goed gaat (en dus willen behouden en bevorderen) en wat er meer nodig is.

Blijf investeren in de aanpak van dakloosheid

Naast huisvesting moeten we óók blijven investeren in de opvang totdat de wooncrisis afvlakt. Het groeiend aantal EU-burgers is één factor. Het groeiend aantal alleenstaanden betekent ook dat meer gezinnen dakloos worden. Dat betekent dat de uitkering Maatschappelijke Opvang aan gemeenten moet worden verhoogd tot een realistisch niveau. En dat er parallel ook trajecten moeten komen voor groepen die onder de Wmo geen  recht op opvang hebben, vergelijkbaar met de opvang van niet rechthebbende EU-burgers, om erger te voorkomen. Het bedrag van € 100 miljoen dat hiervoor eerder is genoemd is een reële indicatie van wat nodig is. 

Samenwerken wonen en zorg zijn cruciaal

Alleen als we op alle niveaus (rijk, provincies en gemeenten) nauwe samenwerking tussen wonen en zorg realiseren kunnen we dakloosheid effectief bestrijden. Het is hiervoor niet nodig om de coördinatie bij het ministerie van VRO te leggen, maar wel dat de ministeries gecoördineerd optreden. We vragen Kamerleden om aan te dringen op een versneld onafhankelijk onderzoek naar de toereikendheid van financiële regelingen voor huisvesting en inventarisatie van uitvoeringsknelpunten, zoals in het Akkoord aanvullende vormen van huisvesting is afgesproken.

Pak verslaving aan

De ontwikkeling en het gebruik van verslavende middelen (crack) gaat razendsnel. Dit moet in de kiem worden gesmoord en daarbij gaat het niet alleen over bestrijden van de overlast. Laten we de lessen uit het verleden over de aanpak van de ‘heroïne-epidemie’ niet vergeten. Gebruikersruimtes en medicinale vormen van drugs spelen hier een sleutelrol.

Versterk langdurige GGZ en bemoeizorg 

Naast verslaving is psychische problematiek veel voorkomend onder de populatie op straat. Zorg voor een adequate GGZ waarbij het systeem het behandelen van ingewikkelde problematiek beloont. Versterk hierbij outreachende zorg, (F)ACT-teams en gemeentelijke bemoeizorg, inclusief de onderlinge verbinding, 

Houd de ambitie vast

De weg naar ‘nul dakloze mensen’ ligt open, maar vraagt om permanente inzet en aandacht. Misschien wordt het doel niet bereikt in 2030, maar wel binnen afzienbare tijd. De lat ligt hoog, maar dat is niet voor niets: dakloosheid is en blijft een van de grootste sociale problemen die we in ons welvarende land kennen.