Voortbouwen aan een sluitende aanpak

Nummer 15, 2016

Commentaar: Jantine Kriens

 

Vrijdag 30 september. Liesbeth Spies en de andere leden van het aanjaagteam Verwarde Personen presenteren hun eindrapportage. Op het podium staat een jonge, serieuze vrouw die vertelt over haar oudste zus. Die werd vermoord, door haar broer. De zaal is doodstil als ze de lijdensweg van de familie beschrijft. Haar vader zocht al jaren vóór de vreselijke moord hulp, omdat hij zag dat het steeds slechter ging met zijn zoon. Maar passende hulp kwam er niet.

Eerder die dag spraken een moeder van een schizofrene zoon en een vrouw die meerdere keren met een psychose was opgenomen. Ook de eerdere bijeenkomsten van het aanjaagteam begonnen met een gesprek met iemand die zelf ervaring heeft met verward gedrag of die iemand in de familie heeft die af en toe verward gedrag vertoont. In alle verhalen hoor je terug hoe iemands draaglast soms groter is dan zijn draagkracht. Indringende verhalen die bij iedereen binnenkomen.

De nood om tot een sluitende aanpak te komen, is dus hoog. Dat lukt alleen als alle betrokken partijen samenwerken, dwars door de muren van de systeemwereld en organisatiekokers heen. Het aanjaagteam heeft in het afgelopen jaar het fundament daarvoor gelegd. De leden van het aanjaagteam kwamen van de politie, het Openbaar Ministerie, de ggz, gemeenten en cliëntenorganisaties. Bij de presentatie van de eindrapportage was goed te merken dat de leden een groot persoonlijk commitment voelen bij het vraagstuk van mensen met verward gedrag.

Het aanjaagteam heeft negen bouwstenen geformuleerd met als kern: wees er vroeg bij en werk lokaal en regionaal samen in de keten. Maar belangrijker nog is misschien wel dat het team van Liesbeth Spies laat zien hoe belangrijk een persoonsgerichte aanpak is. Elk mens is uniek en dat geldt zeker voor mensen met verward gedrag. Een persoonsgerichte aanpak start bij iemands leefwereld. Alleen op die manier kun je sommige mensen helpen regie over hun eigen leven te houden, alleen zo kun je voorkomen dat ze ontsporen.

Het aanjaagteam Verwarde Personen heeft een fundament gelegd voor een sluitende aanpak, maar het werk is nog niet af. De urgentie is onverminderd hoog. Het komt er nu op aan dat we als gemeenten en ketenpartners overal de samenwerking verbeteren. We kunnen voortbouwen op het fundament en met de bouwstenen die het aanjaagteam heeft geleverd. Als we dat goed doen, kunnen we de noodkreet van een wanhopige vader beter horen. En wellicht kunnen we dan soms groot familieleed voorkomen.

Jantine Kriens, voorzitter van de VNG-directieraad, jantine.kriens@vng.nl, @kriens