Invordering

Informatie voor raadsleden

Keuzes rond de invordering

De belastingpraktijk maakt onderscheid tussen heffen en invorderen:

  • heffen is het bepalen van de individuele belastingschuld en de mededeling daarvan aan de belastingplichtige
  • invordering is het innen van het verschuldigde bedrag en start zodra het aanslagbiljet wordt verstuurd

De wettelijke regels voor de invordering (Invorderingswet) geven aan wat de uitvoerende ambtenaren wel en niet mogen. De invorderingsregels zijn sterk gericht op de uitvoering van de rijksbelastingen door de Belastingdienst. Deze regels zijn ook van toepassing verklaard op de gemeentelijke belastingen.

Keuzemogelijkheden

Op een beperkt aantal regels biedt de wetgeving de mogelijkheid om lokaal eigen keuzes te maken. De gemeenteraad heeft bij de invordering alleen keuzevrijheid als het gaat om:

  • het aantal betalingstermijnen en de frequentie waarmee moet worden betaald
  • de mogelijkheid om wel of geen kwijtschelding te verlenen
  • het versoepelen van enkele kwijtscheldingseisen

Het college van B&W stelt beleidsregels vast voor het uitvoeren van de invordering. De invorderingsambtenaar verzorgt de afhandeling van de invordering bij individuele belastingschuldigen.

Meer informatie

Kwijtschelding

De wettelijke regels gaan ervan uit dat een belastingplichtige de ontvangen aanslag moet betalen. Alleen in een beperkt aantal uitzonderlijke situaties kan kwijtschelding worden verleend. Deze kwijtschelding kan alleen worden verleend als de gemeenteraad die mogelijkheid heeft vastgesteld.

De gemeenteraad moet het gemeentelijk kwijtscheldingsbeleid vaststellen. Dit beleid bepaalt de belastingen waarvan kwijtschelding mogelijk is en de voorwaarden waaronder de kwijtscheldingsprocedure plaatsvindt. De gemeenteraad is hierbij gebonden aan landelijk voorgeschreven regels van de staatssecretaris van Financiën. Deze regels komen erop neer dat alleen burgers met een inkomen tot ongeveer bijstandsniveau en zonder vermogen voor kwijtschelding in aanmerking komen.

Alleen op enkele kleine onderdelen kan de gemeenteraad (binnen wettelijke grenzen) afwijken van de landelijke regeling. De gemeente kan bijvoorbeeld een ruimer kwijtscheldingsbeleid voeren dan het Rijk door bij de kosten van bestaan uit te gaan van 100% van de bijstandsnorm. Het Rijk gaat in de landelijke regeling uit van 90% van de bijstandsnorm.

Meer informatie