Herstel en Meedoen, doe het samen!

Joke van der Meulen, familieperspectief

'Ben zelf moeder van iemand die behoorlijk in de war geweest is. Ik wil voorkomen dat we zeggen: ‘Maar verdorie, ik heb dit zien aankomen maar er is niets gebeurd’. Kijk over je eigen grenzen heen en maak zo het verschil.'

 


Blog 15 november 2017


We kochten 10 jaar geleden een huis waar veel aan verbouwd moest worden. Dit zou maar zo kunnen ontaarden in “help mijn man is klusser” (en zijn vrouw ook)! We moesten dus ergens de kennis en ervaring vandaan halen. We wilden wel een aannemer die kwalitatief goed werk kon leveren, een reële prijs rekende etc.

Gelukkig heb ik een neef die in de bouw werkt; hij gaf nuttige tips waar wij op moesten letten. Ook vroegen we tips aan vrienden die recent een verbouwing achter de rug hadden en hebben we geïnformeerd bij onze nieuwe buren. Kortom, we hebben de kennis en ervaring die we zelf niet hadden bij elkaar gesprokkeld bij anderen. We hebben geprobeerd zoveel mogelijk verschillende perspectieven te verzamelen; zowel van mensen die in een gelijksoortige situatie gezeten hadden als van mensen die er professionele ervaring mee hebben.

Ook hebben we kennis verzameld via internet en bij de gemeente. Uiteindelijk hebben we een bouwprofessional ingehuurd. Deze bouwprofessional heeft het grootste deel van de uitvoering gedaan. Voor een paar zaken werd een nog meer gespecialiseerde andere professional ingehuurd (elektricien). We zijn ook geholpen door een handige vriend. Zelf beperkten we ons tot eenvoudige klussen en, niet onbelangrijk, we hielden zelf de regie.

Deze manier van werken is waarschijnlijk zoals het bij de meeste mensen gaat als ze voor een verbouwing staan. Het is immers volstrekt logisch om het zo te doen.

Ervaringskennis combineren

Toch wordt deze logica nog niet altijd toegepast als we het hebben over het ontwikkelen van een goed werkende aanpak voor mensen met verward gedrag. En dat is vreemd. Alleen door alle ervaringskennis te combineren met professionele kennis en een heldere regie, komen we tot een goed werkende aanpak. Alle partijen, betrokkenen zelf, hun naasten, gemeenten (zowel ambtelijk als bestuurlijk), zorg- en welzijnsprofessionals en politie moeten goed samenwerken.

Gelukkig zien we dit al gebeuren in de projecten in de regio’s en uiteindelijk moet dat in elke gemeente vanzelfsprekend zijn. Voor een goede samenwerking zijn een paar zaken essentieel (let op hier komt een inkoppertje): Luister naar elkaar, kijk goed welke behoefte er ligt (als er kopjes nodig zijn, zijn er kopjes nodig, niet persé geld) , denk mee (niet voor, niet over, maar mee), stel je open voor anderen, durf te vragen en blijf bewegen. Het zijn dan ook deze “tips” die we zowel gemeenten als cliëntinitiatieven meegegeven hebben tijdens het ontwikkelplein herstel & meedoen.

Een groot aantal cliëntinitiatieven op allerlei gebied (inloop, wonen, dagbesteding, werk, schuldhulpverlening) waren uitgenodigd om gemeenten te laten zien hoe optimaal gebruik gemaakt kan worden van ervaringskennis. Maar ook omgekeerd, hoe cliëntinitiatieven optimaal gebruik kunnen maken van de kennis en kunde van medewerkers van de gemeente. Echt samenwerken is de grote truc. Klinkt best eenvoudig eigenlijk. Nu nog gewoon (blijven) doen!