Eigen regie, ook als het even niet lukt

Joke van der Meulen, familieperspectief

'Ben zelf moeder van iemand die behoorlijk in de war geweest is. Ik wil voorkomen dat we zeggen: ‘Maar verdorie, ik heb dit zien aankomen maar er is niets gebeurd’. Kijk over je eigen grenzen heen en maak zo het verschil.'

 


Blog 18 september 2017


De mens om wie het gaat (en zijn/haar naasten) centraal. Dat is wat het Schakelteam (en haar voorganger het Aanjaagteam) voortdurend benadrukt bij alles wat ze doet. Een oplossing is pas een goede oplossing als betrokkenen dit ook zo ervaren.

Dit lijkt logisch en klinkt goed maar blijkt in de praktijk niet altijd even makkelijk. Het gaat immers om mensen die (bij tijd en wijle) in de war zijn en dan een ander beeld van de werkelijkheid (kunnen) hebben. Op dat moment is het soms lastig om goed contact te krijgen en is het niet mogelijk om zijn/haar eigen belangen te behartigen.

Maar dan zijn de naasten er toch nog? Ja dat klopt, maar dat klinkt simpeler dan het is. Het gaat er natuurlijk niet om wat de naasten willen, maar dat de naasten op dat moment optreden als zaakwaarnemer van degene om wie het gaat. En dus in diens geest handelen. Dat is, weet ik uit eigen ervaring, niet altijd makkelijk. Je kunt niet altijd meegaan in datgene wat betrokkene op dat moment wil, diegene is op dat moment immers in de war en misschien niet in staat zijn/haar eigen belangen goed te behartigen.

Dit blijkt ook verwarrend voor de hulpverlening waardoor er soms discussie ontstaat tussen familie en hulpverlening over wat betrokkene nu eigenlijk echt wil. Zitten we daarmee in een patstelling, is het dan niet mogelijk om de persoon echt centraal te stellen en te handelen zoals de betrokkene dat zelf wil? Vaak toch wel.

Eigenlijk is de oplossing heel simpel: ga met betrokkene in gesprek op het moment dat hij/zij niet in de war is. Ga in gesprek over wat hij/zij wil op het moment dat hij/zij in crisis geraakt is en niet meer (goed) in staat is om zijn/haar belangen te behartigen. Leg deze gesprekken vast en betrek daar zoveel mogelijk de mensen bij die nodig zijn om te handelen zoals betrokkene wil.

En om het helemaal af te maken, vat alles samen op een klein kaartje die betrokkene bij zich kan dragen in zijn/haar portemonnee. Dan is het natuurlijk wel van belang dat dit kaartje herkenbaar is en dat we zeker weten dat op dit kaartje de wensen van betrokkene goed samengevat zijn. Kortom omdat het Schakelteam de mens centraal stelt is de Crisiskaart iets waar we niet omheen kunnen en willen. Een crisiskaart (en niet onbelangrijk de procedure daar naartoe) borgt namelijk precies die zaken waardoor de eigen regie ook ten tijde van een crisis te realiseren is.