Column generalistische versus doelgroepaanpak sociaal domein

In het sociaal domein werkt men tegenwoordig via een generalistische aanpak naar individueel maatwerk. Maar wat nu als bijvoorbeeld jongeren met een licht verstandelijke beperking (LVB), daardoor systematisch door de mazen van het net glippen? Wat heeft de nieuwe aanpak hen dan te bieden?

Daarover gaat column nummer 17 van Pieter Hilhorst en Jos van der Lans voor Nabij is beter op de website van socialevraagstukken.nl.

Iets eigens nodig

Hilhorst en Van der Lans: ‘Een van de nadelen van het spreken over generalisten en hun integrale werkwijze is dat het specifieke denken over groepen die toch iets eigens nodig hebben dreigt stil te vallen. Er is geen natuurlijke plek meer waar dat gebeurt.

Buiten het stramien

De professionals die vroeger met zo’n doelgroep in de weer waren, zijn vaak opgegaan in wijkteams waar men juist niet in doelgroepen denkt, maar in individueel maatwerk. Het nadenken over preventieve aanpakken voor groepen valt makkelijk buiten dit nieuwe stramien.

Van de ene naar de andere koker

Voor een specifieke groep jongeren tussen pakweg de 16 en 25 jaar is dat niet handig. Je ziet ook dat nieuw aangetreden professionele troepen in het sociale domein de grootst mogelijke moeite hebben om op deze categorie greep te krijgen, niet in de laatste plaats omdat deze groep vaak door het overschrijden van de leeftijdsgrens van 18 jaar van de ene (onderwijs, jeugdzorg) naar de andere koker (Participatiewet of Wmo) moet verhuizen.

Een kleine honderd

Het gaat hier om jongeren, overigens veelal jongens, die via het speciaal onderwijs hun route naar volwassenheid volgen. Maar je vindt ze niet alleen daar, ook in het vmbo vallen ze op door bijvoorbeeld overmatig schoolverzuim. Een beetje gemeente mag toch al gauw op een jaarlijkse toestroom van een kleine honderd jongeren uit deze categorie rekenen.’

  • Lees het hele artikel op: socialevraagstukken.nl (LVB-jongeren vallen te makkelijk buiten de boot, 2 februari 2016)