Uitvoeringsvarianten

Voor gemeenten, aanbieders, de VNG en de zorgbranches ligt er de opgave om de informatievoorziening in het sociaal domein te verbeteren en administratieve lasten te verlagen.

Om de standaarden verder door te ontwikkelen en administratieve processen te standaardiseren. Om meer kaders te stellen aan de diversiteit in de uitvoering en alleen bedoelde diversiteit over te houden.

Tot slot om de informatievoorziening tevens faciliterend te laten zijn voor nieuwe vormen van hulpverlening (bijvoorbeeld meer gericht op maatwerk, in de buurt, ondersteuning van zelfredzaamheid) en betere aansluiting op sturing en bekostiging.

Drie uitvoeringsvarianten

VNG, iZA en Zorginstituut Nederland hebben drie uitvoeringsvarianten uitgewerkt, gebaseerd op ervaringen uit de praktijk (zie ook de handreiking bij downloads).

  • Inspanningsgericht
    Uitvoering van zorg en/of ondersteuning waarbij er een duidelijke afspraak tussen gemeente en zorgaanbieder is gemaakt over de levering van een specifiek product of dienst in een afgesproken tijdseenheid.
  • Outputgericht
    Uitvoering van zorg en/of ondersteuning waarbij er een duidelijke afspraak tussen gemeente en zorgaanbieder is over de te behalen output. De manier waarop deze output wordt behaald, is niet vastgelegd.
  • Taakgericht
    Uitvoering van zorg en/of ondersteuning waarbij de gemeente een taak voor een (deel)populatie heeft gegeven aan een aanbieder en deze aanbieder de vrijheid heeft om de invulling van deze taak vorm te geven. In deze variant is er geen sprake van een verantwoording op individueel niveau.

Beleidskeuzes vertalen

Uitvoeringsvarianten vloeien voort uit de gemaakte beleidskeuzes. Deze keuzes moeten worden vertaald in werkprocessen en administratie.

Nu hebben gemeenten die dezelfde inhoudelijke keuzes hebben gemaakt, hun administraties vaak verschillend ingericht. Dat veroorzaakt fouten en onnodige administratieve lasten. Met een efficiënter proces komt meer tijd en geld daadwerkelijk ten goede aan zorg.

Meer informatie