‘Alicia’ brengt jeugdprofessionals en beleidsmakers samen

De documentaire Alicia vormde in diverse jeugdregio’s aanleiding tot een gesprek tussen jeugdprofessionals en beleidsmakers. Hoe kan de jeugdzorg beter? We delen vier hoofdconclusies uit de verschillende ontmoetingen.

Wat doet het met je als je opgroeit in kindertehuizen, jaar in jaar uit hopend op een plek in een pleeggezin? Deze vraag staat centraal in de 2Doc documentaire ‘Alicia’. De documentaire is een portret van Alicia, die op haar vijfde uit huis wordt geplaatst. Op het moment dat documentairemaker Maasja Ooms haar ontmoet zit Alicia al vijf jaar in een kindertehuis, en begint ze de hoop op een pleeggezin te verliezen.

Vier belangrijke conclusies

De documentaire vormde in diverse jeugdregio’s aanleiding voor een gesprek tussen jeugdprofessionals en beleidsmakers over de gang van zaken in de jeugdzorg en mogelijke verbeteringen. De gesprekken leidden tot veel verbeteropties. Hier benoemen we op hoofdlijnen de vier belangrijkste conclusies die uit de verschillende bijeenkomsten zijn voortgekomen.

Uithuisplaatsing lijkt vaak het einde van de keten, maar is bedoeld als tussenstation



 

  • Biedt perspectief voor langetermijn

Uithuisplaatsing lijkt vaak het einde van de keten te zijn, terwijl het bedoeld is al tussenstation. Dat vraag om een langetermijn perspectief. Enkel een indicatie van een half jaar of een jaar is niet genoeg. Zorg voor een meerjarenplan, waarin ook aandacht is voor voorbereiding op terugkeer naar huis. Dan kan in de thuissituatie in de tussenliggende tijd ook gewerkt worden aan de terugkeer naar huis.

  • Meer aandacht voor de positie en rol van (pleeg)ouders

Vaak ligt het probleem (ook) bij de ouders. Verandering in de thuissituatie is dus noodzakelijk voor een kind terug kan van een instelling naar huis. Aandacht voor ouderproblematiek en empowerment van ouders is daarbij een belangrijke schakel. Maar ook het ondersteunen van (pleeg)ouders vóór opname in een instelling aan de orde is, verdient meer aandacht.

Neem kinderen eerder op in een zware voorziening; niet aps in geval van crisis



 

  • Zware zorg tijdig inzetten

Door kinderen eerder op te nemen in een zware voorziening en niet pas in geval van crisis, is de kans groter dat een kind na relatief korte tijd weer terug kan naar huis. Dat vraagt om een investering aan de voorkant (zowel in middelen als de te betrekken expertise), maar heeft op de langere termijn een positieve uitwerking.

  • Meer ‘tussenvormen’ en ambulante zorg

Er is een breed gedeelde consensus dat jeugdzorg met verblijf een uiterste optie is, als thuisblijven echt geen mogelijkheid meer is. Tegelijkertijd wordt aangegeven dat de mogelijkheden voor ambulante zorg nu beperkt zijn. Door daar meer op in te zetten kunnen kinderen/jongeren langer thuis blijven. Daarbij kan ook creatiever gebruik gemaakt van andere mogelijkheden in de sociale omgeving van het kind (vertrouwenspersoon, onderwijs, buitenschoolse opvang, etc.).

Ook een gesprek in uw jeugdregio?

Wilt ook u in uw jeugdregio het goede gesprek voeren over de best mogelijke zorg en ondersteuning voor jeugdigen? Het Ondersteuningsteam Zorglandschap jeugd denkt graag met u mee. U kunt ons benaderen voor een sessie op maat via Ingeborg.Visscher@VNG.nl.

Naast deze regionale sessies worden ook door de documentairemaakster zogenaamde dialoogsessies georganiseerd. Meer informatie over deze dialogen en aanmelden kan via deze website.

Meer informatie