Workshop 7: Duale inburgering: Hoe kom je tot goede combinaties voor vluchtelingen?

Aan het werk in logistiek en dienstverlening na gecertificeerde opleiding

Bij integratie van statushouders hoort werk. Dertien gemeenten in noordoost-Brabant, bedrijven in de regio, ROC De Leijgraaf en Stichting Werkvloer sloegen de handen ineen om statushouders in te zetten in onder meer logistiek, catering, schoonmaak en glas- en gevelreiniging. Die sectoren zitten immers te springen om personeel.

Statushouders willen graag aan het werk, en werkgevers zoeken mensen. Hop, aan de slag, appeltje eitje, zou je denken. Dat is te simpel gedacht, zegt Ria Swinkels, projectmanager bij ROC de Leijgraaf. Mensen die net wel of nog net niet zijn ingeburgerd kunnen een brood kopen bij de bakker, om iets te noemen. Op de werkvloer meekomen is een ander verhaal. Collega’s gebruiken taal die aan het vak is gerelateerd, omgangsvormen op werk zijn net anders. De formule die overheden noordoost-Brabant, ondernemers en opleidingen daarvoor vonden, noemen ze Duale inburgering.

Tachtig bedrijven doen mee

Na een nauwkeurige screening van kandidaten starten ze een vooropleiding die Stichting Werkvloer organiseert. Wie bijvoorbeeld een logistieke opleiding volgt, krijgt vooraf een pakket met onder meer functiegerichte taal in combinatie met lessen in besturen van een hef- en reachtruck. Wie in de dienstverlening gaat werken, volgt vooraf een basiscursus schoonmaak of een cursus Sociale Hygiëne, alles afgesloten met erkende certificaten en diploma’s.

Na deze vooropleiding start het programma onder begeleiding van ROC De Leijgraaf. Het gaat om een BBL-traject: één dag per week theorie op school, de rest van de contracturen betaald aan het werk. Bij succesvol doorlopen van de opleiding is er een baangarantie voor een jaar. Tachtig regionale bedrijven doen inmiddels mee, en bijna 80% van de deelnemers gaat voor minimaal een jaar aan het werk.

Voortdurend afwegingen maken

Het project kan rekenen op enthousiasme uit de zaal. ‘Het klinkt allemaal ideaal, maar elk traject vergt de nodige afwegingen en maatwerk’, tempert projectmanager Ria Swinkels al te enthousiaste reacties tijdens haar presentatie. Een voorbeeld: in de logistiek is zoveel werk, dat het aantrekkelijk is voor werkgevers én werknemers om veel uren te maken. Maar als de statushouder daardoor zijn inburgeringsexamen niet haalt, begint hij met een schuld. Of de werkgever die Arabische voeding importeert, en een voorkeur heeft voor werknemers met een Arabische achtergrond. Een prima werkgever, maar of je er beter Nederlands leert spreken is de vraag.

‘Binnen een half jaar terugverdiend’

Wat de kosten zijn per statushouder, wil een geïnteresseerde luisteraar weten. Ria Swinkels rekent voor: voor de opleiding in de logistiek betaalt een gemeente per deelnemer €4.500. Van het Rijk komt €2.500 subsidie. Opgeteld dus €7.000. Een serieuze investering, ‘Maar als de cursist aan het werk is, verdien je het in minder dan een half jaar terug’, merkt ondernemer Patrick Arts op, die met zijn Stichting Werkvloer contact legt en houdt met het regionale bedrijfsleven. Een werkgarantie is er al voordat de opleiding start.

Voor de mobiliteitsproblemen is een creatieve oplossing gezocht: deelnemers aan een opleiding voor taxichauffeurs rijden de groepen naar het werk gedurende de opleiding. En wie nog bij het ingaan van het jaarcontract een vervoersprobleem heeft, kan in sommige gevallen een e-bike lenen voor woon-werkverkeer. Swinkels: ‘We wilden eigenlijk scooters beschikbaar stellen, maar het behalen van het theorie-rijbewijs was voor veel cursisten nog niet te doen.’