Een onderzoek onder gemeenten en jeugdhulpregio’s laat zien welke voortgang sinds de startfoto van de Hervormingsagenda Jeugd is geboekt. Met een respons van 100% onder de jeugdhulpregio’s en 90% onder de gemeenten geeft het onderzoek een representatief beeld van de huidige stand van zaken.
Download de Voortgangsmeting Hervormingsagenda (pdf, 12,4 MB)
Veel waardevolle stappen gezet
Uit het onderzoek (in opdracht van de VNG) blijkt dat gemeenten en regio's binnen hun mogelijkheden al veel waardevolle stappen hebben gezet om de jeugdzorg lokaal en regionaal te transformeren. Zo voeren de meeste gemeenten inmiddels beleid uit om de sociaal-pedagogische basis te versterken en is er een krachtige beweging gaande naar lokale teams die álle leeftijdsgroepen bedienen. Daarnaast nemen gemeenten actief maatregelen om het gebruik van specialistische jeugdhulp terug te dringen, onder meer door het sociale netwerk beter te benutten en de toegang en verordeningen aan te scherpen.
Gemeenten lopen tegen grenzen aan
Tegelijkertijd laat het rapport zien dat de dagelijkse praktijk weerbarstig is en gemeenten tegen grenzen aanlopen. De belangrijkste obstakels voor verdere voortgang zijn het structurele tekort aan mensen en middelen en het ontbreken van heldere landelijke kaders. Ook stagneert de beoogde afbouw van het (gesloten) residentiële aanbod. Er zijn onvoldoende doorstroommogelijkheden. Daarnaast gaat de afbouw van huidige plekken sneller dan de opbouw van kwalitatief passende, kleinschalige of ambulante alternatieven.
Inzet op de juiste randvoorwaarden is cruciaal
Hoewel we trots zijn op de getoonde inzet lokaal en regionaal, beseffen we dat het nog beter kan en moet. Om de doelen uit de hervormingsagenda succesvol te behalen, is het cruciaal dat aan een aantal randvoorwaarden wordt voldaan. Zo is er dringend behoefte aan structurele financiële middelen vanuit het rijk in plaats van incidentele middelen, en aan duidelijke landelijke wetgeving voor de afbakening van jeugdhulp. Daarnaast is een betere samenwerking met externe verwijzers essentieel.
Tot slot vraagt dit alles om een bredere maatschappelijke cultuuromslag: we moeten als samenleving weer accepteren dat tegenslag, stress en verdriet normale, leerzame onderdelen zijn van het opgroeien.
Met deze gezamenlijke energie en de inzet op de juiste randvoorwaarden, kijken we vol vertrouwen vooruit. We zijn vastberaden om samen te blijven bouwen aan een toekomstbestendig stelsel, waarin we jeugdigen en gezinnen de best mogelijke basis en ondersteuning bieden.