Halverwege de podcastserie Geweld hoort nergens thuis (GHNT) vragen we Mattias Gijsbertsen, directeur van het programma GHNT, wat hij de afgelopen 5 podcasts heeft gehoord en welke gedachten hij daarbij heeft. Stemt het hem positief of juist niet en wat heeft volgens hem dit jaar nog meer aandacht nodig?

Aan de hand van vier fragmenten die hij heeft uitgekozen, praat hij over hoe belangrijk de functie van taal is, als het gaat over het bespreekbaar maken van huiselijk geweld en kindermishandeling. Hoe ‘gewoon’ het is dat we in relaties, opvoeding en samenleven tegen de grenzen aanlopen.

Beter worden in de praktijk begint met ontwikkelingen zien.

- Mattias Gijsbertsen -

Verbinden van perspectieven

De manier waarop we spreken over huiselijk geweld en kindermishandeling kan al spanning oproepen. Spreken we erover in termen van onacceptabel gedrag dat moet stoppen, of relativeren we het vanuit empathie en betrokkenheid tot iets waar iedereen onder druk van omstandigheden wel eens de fout mee in kan gaan. Het gaat juist om het verbinden van deze perspectieven, want we hebben ze beide nodig.

Gezamenlijke verantwoordelijkheidsgevoel nodig

Ook bestuurlijk mag dat niet tegenover elkaar staan: men moet elkaar iets willen gunnen, collectief succes willen boeken vanuit een gedeelde verantwoordelijkheid voor veiligheid binnen een gezin. Zeker als er veel professionals betrokken zijn, moet er een gezamenlijk verantwoordelijkheidsgevoel voor de veiligheid binnen het gezin zijn.

Doen wat het effectiefste is

Dat gevoel moet bestuurlijk gesteund worden, zodat professionals kunnen doen wat het effectiefste is. Met elkaar maatschappelijk resultaat boeken en net zo lang bij een gezin ‘op de bank blijven zitten’ als nodig is. Uit de podcasts komt ook naar voren dat men soms tot de conclusie komt dat je het nog niet zo goed voor elkaar hebt als je wel dacht.

De wil om te verbeteren

Positief is dat mensen dan niet bij de pakken neer gaan zitten, maar de wil tonen om zich te willen verbeteren. Die betrokkenheid stemt Mattias positief, de wil om te verbeteren en handvatten te vinden om dat ook daadwerkelijk te doen. Dat vraagt om over je eigen schaduw heen te stappen en soms je eigen oordeel even te parkeren. Beter worden in de praktijk begint met zien waar je nog ontwikkelingen te maken hebt en die kans pakken.

Hoopvol voor de toekomst

Als GHNT dit jaar de basis afrondt met betrekking tot wat werkt bij de aanpak van huiselijk geweld en kindermishandeling en de daarbij behorende governance en sturing op orde zijn, is Mattias hoopvol voor de toekomst. Je kunt dan doorbouwen en successen worden groter voor hen waar het echt om gaat: alle betrokkenen bij huiselijk geweld en kindermishandeling.

Meer informatie