Nummer 6, 2017

Drie vragen aan ...oud-wethouder Joan Veldhuizen (PRO5), Bladel

 

Joan Veldhuizen heeft eind maart haar ontslag ingediend omdat het college kiest voor verdere uitbreiding van de intensieve veehouderij. Veldhuizen voelt zich bestuurlijk verantwoordelijk voor de volksgezondheid. Volgens haar nemen de risico’s toe bij uitbreiding van de veestapel.

Waarom stapt u uit het college?

‘Ik heb mijn ontslag ingediend omdat ik geen verantwoordelijkheid wil dragen voor het collegebesluit inzake de intensieve veehouderij. Ik wil de inwoners beschermen en dat gaat niet samen met wat in dit voorstel staat. De rest van het college kijkt alleen maar naar berekende emissies die naar beneden gaan bij het gebruik van nieuwe technieken. Maar het RIVM, meerdere huisartsen en drie medici met wie ik recent sprak, wijzen op de risico’s die niet zijn te beperken door slechts technische systemen. Rekening houdend met de volksgezondheid en het milieu gaat het ook om de veedichtheid en de mestoverschotten die toenemen. Het college wil een potentiële verdubbeling mogelijk maken van de veestapel. Ik wil straks geen naam op een lijstje zijn van de bestuurders die niets deden. Ik ben 25 jaar verpleegkundige geweest en ik zal nooit mijn positie boven de gezondheid van mensen plaatsen.’

Had u niet meer invloed kunnen uitoefenen door aan te blijven?

‘Ik heb maximaal invloed kunnen uitoefenen op dit dossier. Het college heeft er maanden aan gewerkt en alle opties zijn de revue gepasseerd. Er is wel naar me geluisterd, maar de rest van college beperkt zich in het voorstel alleen tot het gebruik van instrumenten om de berekende, dus niet de werkelijke, uitstoot te verminderen. Ik was de enige die de gezondheidsrisico’s maximaal wilde beperken, zoals de raad gevraagd heeft. Ik had drie keuzes: of ik kon niet collegiaal zijn, of het voorstel verdedigen in de raad en de ogen sluiten voor de risico’s, of opstappen. Die laatste optie is in overeenstemming met mijn geweten. De gemeenteraad beslist op 11 mei en daar wilde ik niet op wachten omdat ik dan het voorstel had moeten verdedigen. De vele aandacht en interesse voor mijn ontslag en het onderwerp heb ik compleet onderschat. Mensen schrikken van dit voorstel en denken er hopelijk meer over na. Ook artsen doen hun mond nu open en dat is best lastig in een plattelandsgemeente.’

Er loopt een landelijk onderzoek naar veehouderijen en gezondheidsrisico’s waarvan de resultaten binnenkort worden verwacht. Noord-Brabant riep gemeenten op om zorgvuldigheid te betrachten in het kader van de vergunningverlening. Kon u hier niets mee?

‘Er is Europees, landelijk, provinciaal en gemeentelijk beleid, dat is daardoor versnipperd. De provincie stelt voor om de grens van 1,5 hectare bouwblok te verruimen naar 2,5 onder voorwaarde van technische verbeteringen, maar daar maakt de volksgezondheid geen onderdeel van uit. Bovendien zegt de provincie over ruimtelijke ordening te gaan en niet over gezondheid. Ik wil het ook niet afschuiven op andere overheidslagen, maar gemeenten hebben weinig instrumenten om te sturen op de volksgezondheid. Met slechts een strengere geurnormering komen we er niet. Wanneer de gemeenteraad 11 mei akkoord gaat met het voorstel, kunnen er vergunningen verleend gaan wor-den. Als echter door de nieuwe onderzoeksresultaten de ogen ineens wel opengaan, kunnen de verleende vergunningen niet meer teruggedraaid worden.’