Daags na de presentatie van het rapport van de commissie-Deetman over de krimpproblematiek in Limburg (22 februari 2011) bezoekt Ralph Pans zijn geboortestad Maastricht. Krimp is echter niet het eerste gespreksonderwerp. Dat is de relatie tussen de VNG en de G32. Burgemeester Onno Hoes vraagt zich af of de VNG niet de vereniging is van de kleine gemeenten. En wat is eigenlijk de verhouding tussen VNG en G32? In de fraaie Prinsenkamer van het stadhuis de start van een goed gesprek.

Missing media.

Volgens PvdA-fractievoorzitter Manon Fokke leeft de VNG niet zo onder raadsleden. De VNG zou er goed aan doen deze groepering beter aan zich te binden. Pans stelt dat de VNG zeker aanbod heeft voor raadsleden. De banden met raadsleden zijn aangehaald; er zijn raadsleden in het VNG-bestuur. Hoes suggereert dat de VNG ook steun zou kunnen geven aan het netwerk van de viceraadsvoorzitters van de G32.

Het college van Maastricht is zich nog aan het inwerken. Dus de kennis van de VNG is niet zo uitgekristalliseerd. Het VNG-Magazine wordt gelezen, men kent de modelverordeningen. Maar Den Haag is ver weg en de banden met de G32 zijn warm. Pans waarschuwt voor een eigen lobby. Dat is niet goed voor gemeenten.

Wethouder Gerdo van Grootheest met onder andere stadsontwikkeling in de portefeuille ziet de VNG graag in het gat springen dat de G32 laat liggen rond de pijler economie. 'En monumentenzorg, daar kan de VNG ook nog wel iets doen.' Ook wethouder Jacques Costongs heeft wensen: Zuid-Limburg zit te springen om investeringen. Hij kijkt naar ziekenhuizen en woningcorporaties. Pans zegt toe dit in Den Haag aan de orde te stellen.

Krimp
Daarmee komt krimp toch aan de orde in Maastricht. Wethouder Mieke Damsma onderschrijft de conclusie van de commissie-Deetman. 'Krimp komt natuurlijk door demografie, maar economische factoren zijn net zo belangrijk.’ Economische factoren zorgen ervoor dat bedrijvigheid verdwijnt en daarmee banen en daarmee bewoners.

Maastricht groeit wel, maar dat zit hem vooral in het aantal studenten aan de universiteit. Er moet wel wat gebeuren om die studenten, eenmaal afgestudeerd, voor de stad te behouden. Belangrijke constatering is dat krimp wordt erkend als een probleem. En niet alleen van Parkstad. Het Rijk moet daar ook oog voor hebben: het raakt de hele regio. Daar moet men natuurlijk ook de handen ineen slaan. Maastricht is bereid daar een rol in te gaan spelen.

Samenwerken
Samenwerken is dus ook voor Maastricht steeds belangrijker. En men staat er meer voor open dan voorheen het geval was. Gemeentesecretaris Jan Nauta stelt dat er nu een wil is. Ambtelijk werkt men al langer samen, bestuurlijk moet dit ook van de grond komen. Burgemeester Hoes ziet het als een sleutel tot goede oplossingen voor de regio. In zijn rol als voorzitter van de VLG kan hij daarbij ook van betekenis zijn.

Pans geeft op verzoek de laatste stand van zaken in de onderhandelingen over het bestuursakkoord. Het Rijk wil zaken overdragen maar vraagt daarvoor wel een bepaalde schaal van gemeenten. Misschien is Zuid-Limburg wel de ideale schaal? Deze discussie kan echter nog alle kanten op.

En de G32? Wethouder Damsma vindt dat niet krampachtig moet worden gedaan. Door samen te werken kun je elkaar juist versterken.