Zorg voor LHBTI-statushouders

Blijf alert op kwaliteit en achtergrond van instanties die zorg verlenen aan LHBTI-statushouders. Juist deze groep is kwetsbaar en makkelijk te intimideren. Dat schrijft Marjolein Martens, regiocoördinator Amsterdam-Amstelland voor het Ondersteuningsprogramma Gezondheid Statushouders, in onderstaande blog.

Amsterdam is van oudsher een stad met een grote diversiteit aan inwoners. Er kan, mits binnen de wettelijke regels, veel. Geen toeval dat de stad een grote aantrekkingskracht heeft op mensen die door hun (seksuele) geaardheid een minderheid vormen in de samenleving. Met de verhoogde asielinstroom vanaf 2015 zijn er ook veel lesbische, homoseksuele, biseksuele, transgender en interseksuele (LHBTI) statushouders in Amsterdam neergestreken.

Ook LHBTI-statushouders van buiten de gemeentegrenzen komen er regelmatig, al dan niet tijdelijk. Zij vinden in Amsterdam vaak al snel aansluiting bij de bestaande homogemeenschap. Het LHBTI-netwerk heeft zich inmiddels qua efficiëntie bewezen. Zo zijn er betrouwbare buddy-initiatieven vanuit het COC, waarbij een vrijwilliger de statushouder wegwijs maakt in Amsterdam. Er bestaat een groot netwerk dat gaat van boekwinkels en sportverenigingen tot zorgvoorzieningen waarbij huisartsen en psychologen zijn aangesloten. Daarnaast maken de statushouders kennis met het uitgebreide sociale netwerk van LHBTI’ers bestaande uit bars, cafés, praatgroepen, etc. Voor bijna elke subcultuur binnen de gay-community zijn er voorzieningen.

Dit aan de hand meenemen en kennismaken is voor statushouders erg belangrijk. Want zoals bij veel initiatieven en voorzieningen die voor de inwoners van Nederland heel normaal zijn: statushouders kennen deze voorzieningen niet. Zij hebben in hun land van herkomst meestal geen huisarts en gaan direct naar het ziekenhuis met gezondheidsklachten. En een netwerk voor LHBTI’ers bestaat er vaak al helemaal niet. Daarom is het buddy-initiatief van het COC zo ontzettend belangrijk. Het is essentieel dat de professionals waar de LHBTI’ers het eerst mee in aanraking komen in Nederland, zoals COA-medewerkers, medewerkers van VluchtelingenWerk en werkbegeleiders van de afdelingen werk en inkomen, het sociale netwerk van LHBTI’ers in hun gemeente kennen.

Blijf daarbij wel alert op de kwaliteit en achtergrond van de instanties. Het is bekend dat er veel acquisitie wordt gedaan in de zorg aan statushouders en ik heb ervaren dat de herkomst en intentie van deze partijen niet altijd duidelijk is. Juist de LHBTI-gemeenschap is kwetsbaar. Transgenders zijn in hun land van herkomst en tijdens hun vlucht vaak uitgebuit: fysiek, emotioneel en seksueel. Ze weten vaak geen uitweg en dan ligt uitbuiting op de loer vanwege hun kwetsbare positie.

Aangifte wordt vaak niet gedaan omdat de slachtoffers worden geïntimideerd en in een afhankelijke positie zitten. Hierdoor is vervolging lastig voor de politie. Door een gecoördineerde aanpak vanuit gemeenten en zorgverleners en een vroegtijdig contact met de statushouder kunnen dubieuze praktijken worden voorkomen, praktijken die ook in Nederland aan de orde zijn. Binnen deze aanpak hebben de betrokken partijen de taak waakzaam te zijn op kwaliteit en achtergrond van instanties. Houd ogen en oren open en houd elkaar op de hoogte van ontwikkelingen. Zo kan ook deze groep statushouders een gezond en veilig bestaan in Nederland opbouwen.

16 mei 2017

Zie ook: LHBT in andere culturen (Rutgers, kenniscentrum seksualiteit)

Terug naar overzicht