VNG Magazine nummer 11, 29 juni 2018

Auteur: Marten Muskee | Beeld: © Paul Mellaart

‘Mensen kunnen meer dan ze denken’, stelt burgemeester Annemarie Penn-te Strake van Maastricht in een interview met Twan Huys tijdens de opening van het VNG Jaarcongres, deze week in de Limburgse hoofdstad. Dat gebeurde voor een gehoor van ruim drieduizend vertegenwoordigers van gemeentebesturen, een recordaantal bezoekers aan het congres.


Penn-te Strake antwoordde op de vraag van Huys waarom zij drie jaar geleden een bliksemcarrière bij de rechterlijke macht inruilde voor het burgemeesterschap van Maastricht. Dit zonder bestuurlijke ervaring én terwijl ze partijloos is. De gastburgemeester wilde met haar antwoord duidelijk maken dat mensen niet alleen over geografische grenzen, maar ook over persoonlijke grenzen heen kunnen stappen.
Zo stapte Penn-te Strake over haar angstgrens heen toen ze bedreigd werd. ‘Ik deed in 2003 als president van de strafkamer grote zaken. Op een avond werd ik door een onbekende man gebeld die me vertelde dat er een prijs op mijn hoofd stond van een halve kilo cocaïne. In die tijd waren de beveiligingsprotocollen nog niet optimaal, dan staat je leven wel op zijn kop.’ Er is nooit vast komen te staan wie verantwoordelijk is voor deze bedreiging, maar Penn-te Strake heeft er geen last meer van. ‘Ik heb er een stuk eigen psychologie op losgelaten’, zegt ze. ‘Maar nog altijd als iemand te dicht achter me langs loopt of als een auto stopt op een plek waar je niet kunt parkeren, denk ik: daar heb je hem.’

Dit gebied heeft potentie; daarmee wordt heel Nederland sterker.

Overigens is Penn-te Strake het openbaar bestuur ingestapt omdat ze dienstbaar wil zijn aan de samenleving. ‘Een rechter heeft dezelfde drijfveer en is ook dienstbaar aan de samenleving, maar daar gaat nooit de telefoon. Ik wilde dieper de samenleving in door burgemeester van Maastricht te worden.’
Integriteit staat daarbij voor Penn-te Strake voorop.  Ze kan moeilijk leven met niet-integere situaties. Als integriteit in het geding komt, is zij de eerste die aan de belt trekt. Het valt haar daarbij op dat mannen bepaalde situaties vaak als normaal ervaren en niets doen. Het zijn vaak vrouwen die vanuit hun passie reageren op situaties waarbij integriteit op het spel staat.

Voor wat betreft de geografische grenzen rond gastgemeente Maastricht blijkt dat de regio met delen van Duitsland en België een grote economische motor kan worden. Daarvoor is samenwerking over de grenzen noodzakelijk en er moeten nog de nodige barrières worden geslecht en investeringen gedaan. ‘Minister Ollongren moet naar heel Nederland kijken, dus ook naar Zuid-Limburg. Dit gebied heeft potentie en daarmee wordt heel Nederland sterker dan het nu is. Ik vraag geen geld, maar kom hiernaartoe en doe mee om de problemen op te lossen.’