Een belangrijke indicatie hierbij kan zijn de behoefte die inwoners aan informatie over bepaalde onderwerpen hebben. Hiertoe kan een gemeente een behoeftepeiling of ander onderzoek onder inwoners doen en (mede) op basis daarvan besluiten welke (typen) beschikkingen als eerste, tweede enzovoort worden gepubliceerd. Andere indicaties bij het maken van de nadere fasering zijn uiteraard ook mogelijk. Als de actieve openbaarmakingsplicht van onderdeel k in werking is getreden, bestaat er geen vrijheid meer voor gemeenten om te faseren in de openbaarmaking van beschikkingen.

Het is de vraag of er altijd daadwerkelijk behoefte bestaat aan de openbaarmaking van alle (typen) beschikkingen waarvoor de actieve openbaarmakingsplicht geldt. Hierbij komt de vraag kijken wat de balans is of zou moeten zijn tussen het belang van een open overheid, belangen van betrokkenen en de uitvoerbaarheid van deze actieve openbaarmakingsplicht. Die balans vinden is geen sinecure. In de positieflijst is voornamelijk uitgegaan van het juridisch perspectief en interpretaties van de wet die we daarbij hebben gegeven; de VNG is niet in de positie om voor gemeenten de afweging te maken hoe deze balans voor bepaalde (typen) beschikkingen moet uitvallen.

De informatiebehoefte van burgers kan er ook toe leiden dat de gemeente er juist voor kiest méér documenten openbaar te maken dan dat wettelijk is voorgeschreven (bijvoorbeeld gelijkstellingen met een Awb-besluit). Ook dit behoort tot de eigen afweging van gemeenten.